ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Διαχείριση γης και νερού στην αρχαία Ελληνική αποικία Φάρος

Η πεδιάδα του Stari Grad στο νησί Hvar της Αδριατικής είναι ένα πολιτιστικό τοπίο που παρέμεινε σχεδόν ανέπαφο από τότε που αρχικά αποικίστηκε από Έλληνες από το νησί της Πάρου, τον 4ο αι. π.Χ. Ο κύριος λόγος για την εγκατάσταση των αρχαίων Ελλήνων αποίκων του Φάρου ήταν η αφθονία του γλυκού νερού στην πεδιάδα, με τη μορφή πηγών, πηγαδιών και του ρεύματος Pharion που πλημμύριζε την πεδιάδα μέχρι και τη δεκαετία του 1960.

Το σύστημα της περιοχής ως προς την οργάνωση της γης, με βάση γεωμετρικού σχήματος αγροτεμάχια (Χώρες), με τοίχους από ξερολιθιά ως όρια είναι υποδειγματικό. Το τοπίο χαρακτηρίζεται και σήμερα από αρχαίους πέτρινους τοίχους και διακοσμητικές κατασκευές (μικρά πέτρινα σκέπαστρα), αποδεικνύοντας ότι το σύστημα της διαίρεσης της γης έχει παραμείνει σχεδόν ανέπαφο για πάνω από 24 αιώνες. Αυτό το σύστημα διανομής γης συμπληρώθηκε εξ αρχής με ένα σύστημα ανάκτησης όμβριων υδάτων που περιλαμβάνει τη χρήση στερνών, πηγαδιών και υδρορροών. Η αρχική γεωργική δραστηριότητα αυτής της εύφορης πεδιάδας, που επικεντρώνεται σε αμπέλια και ελιές, έχει επίσης διατηρηθεί χωρίς διακοπή από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων.

Με άλλα λόγια, από την ίδρυσή του, κατά τη διάρκεια όλης της παρουσίας του, το Strari Grad έχει διατηρήσει την αστική συνέχειά του και τα χαρακτηριστικά του, χαρακτηριστικά μιας μικρής πόλης που ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε χάρη στην πλούσια γεωργική πηγή της-την εύφορη Starogradsko polje (Χώρα Φάρου, αργότερα Campo Stephani, Veliko polje).

Από το 2008 η πεδιάδα Stari Grad έχει περιληφθεί στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, καθώς ο διαχωρισμός των αγροτεμαχίων της θεωρείται εξαιρετικής παγκόσμιας αξίας.