ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Υπόγειες υδρομαστευτικές στοές του ύστερου μεσαίωνα στη Μάλτα (11ος-16ος αι. μ.Χ.)

Πολλές από τις σήραγγες λειτουργούν ακόμη και σήμερα. Μερικές εμφανίζουν σημάδια εξάντλησης του επικρεμάμενου υδροφορέα, ενώ άλλες έχουν στερέψει εντελώς. Παράνομη άντληση σήμερα φέρεται να συμβαίνει όχι μέσα από τα συστήματα σηράγγων του επικρεμάμενου υδροφορέα, αλλά μέσα από τυφλές γεωτρήσεις στον ίδιο υδροφορέα.

Αν και τα συστήματα αποστραγγιστικών στοών είναι γνωστά και αξιοποιούνται από τις γεωργικές κοινότητες, το επιστημονικό ενδιαφέρον για την πολιτιστική τους αξία είναι σχετικά πρόσφατο. Η καλύτερη κατανόηση της λειτουργίας των συστημάτων αυτών μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη διαχείριση αυτού του υδάτινου πόρου σήμερα.

Η συλλογή νερού στη Μάλτα είναι ένα άλλο σημαντικό θέμα, όταν εξετάζει κανείς το μέγεθος του νησιού-κράτους και την έλλειψη πόρων. Σήμερα η Μάλτα ως ένα νησί-κράτος βασίζεται στα υπόγεια ύδατα και στο νερό που λαμβάνεται μέσω της αφαλάτωσης με αντίστροφη όσμωση, η οποία όμως είναι ιδιαίτερα ενεργοβόρα διαδικασία. Η ασφάλεια των υδάτων είναι, επομένως, ένα σημαντικό ζήτημα. Κατά την περίοδο 2003-2004 η αντίστροφη όσμωση εξασφάλισε το 55 % της υδροδότησης της χώρας.    

Επί του παρόντος ένα υπαρκτό πρόβλημα σχετικά με τον επικρεμάμενο υδροφορέα είναι η μόλυνση με νιτρικά που το καθιστούν ακατάλληλο προς κατανάλωση από τον άνθρωπο. Προς το παρόν χρησιμοποιείται μόνο ως πηγή νερού δεύτερης ποιότητας.